« و روايت شده است كه چون حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام ، آهنگ خروج به سوى عراق را نمودند در مكّه مكرّمه براى ايراد خطبه ايستاده و چنين گفتند : حمد و سپاس سزاوار خداست . آنچه را كه خدا بخواهد خواهد شد . و قوّه و قدرتى نيست مگر به خدا . و درود بر رسول و فرستاده او باد . مرگ بر فرزندان آدم به مثابه گردنبند بر گردن دختر جوان كشيده و بسته شده است . و چه بسيار در آرزو و اشتياق ملاقات و ديدار رفتگان از خاندان خود هستم ، همانند اشتياقى كه يعقوب به ديدار يوسف داشت . و براى من جائى معيّن و انتخاب شده است كه بايد پيكر من در آنجا بيفتد ، و من بايد به آنجا برسم .